This paper establishes optimal error estimates in the $L^2$ for the non-symmetric Nitsche method in an unfitted interface finite element setting. Extending our earlier work, we give a complete analysis for the Poisson interface model and, by formulating a tailored dual problem that restores adjoint consistency, derive the desired bounds.
论文ID : 2510.12151标题 : Optimal L 2 L^2 L 2 error estimation for the unfitted interface finite element method based on the non-symmetric Nitsche's methods作者 : Gang Chen (四川大学), Chaoran Liu (四川大学), Yangwen Zhang (路易斯安那大学拉法叶分校)分类 : math.NA cs.NA发表时间 : October 15, 2025 (arXiv预印本)论文链接 : https://arxiv.org/abs/2510.12151 本文针对非对称Nitsche方法在非拟合界面有限元设置中建立了最优的L 2 L^2 L 2 误差估计。通过扩展作者的早期工作,对Poisson界面模型给出了完整的分析,并通过构造一个恢复伴随一致性的定制对偶问题,推导出了期望的界限。
界面问题的重要性 : 界面问题在工程和科学领域有广泛应用,如多物理耦合、多相流和复合材料力学等。这些问题的偏微分方程通过界面耦合,界面将域分割成具有不同材料性质的子域。数值求解的挑战 : 传统的拟合有限元方法在处理复杂或演化界面时需要网格严格符合界面几何,导致计算成本显著增加。非拟合方法的优势 : 非拟合有限元方法无需网格与界面一致,通过切割跨越界面的网格单元并实施专门的界面条件处理策略来解决问题。对称Nitsche方法 : 需要足够大的稳定化参数,对参数选择敏感非对称Nitsche方法 : 虽然消除了对惩罚参数的严格要求,但理论分析只能得到次优的L 2 L^2 L 2 误差估计,尽管数值结果显示可能达到最优非对称项的引入进一步破坏了变分形式的伴随一致性,使得用于L 2 L^2 L 2 范数估计的经典对偶论证(Aubin-Nitsche技巧)难以直接应用。
构建改进的对偶论证框架 : 适用于非对称变分形式,结合界面附近的专门正则性分析来克服非对称性带来的理论障碍严格证明最优L 2 L^2 L 2 范数误差估计 : 针对经典界面问题的非对称Nitsche方法恢复伴随一致性 : 通过构造定制的对偶问题,解决了非对称性破坏伴随一致性的关键问题完整的正则性分析 : 为界面问题和对偶问题建立了全面的正则性理论考虑在凸多边形/多面体域Ω ⊂ R d \Omega \subset \mathbb{R}^d Ω ⊂ R d (d = 2 , 3 d = 2, 3 d = 2 , 3 )中带有浸入界面Γ \Gamma Γ 的椭圆界面问题:
{ − ∇ ⋅ ( μ ∇ u ) = f in Ω [ [ μ ∇ u ⋅ n ] ] = g N on Γ [ [ u ] ] = g D on Γ u = 0 on ∂ Ω \begin{cases}
-\nabla \cdot (\mu\nabla u) = f & \text{in } \Omega \\
[[\mu\nabla u \cdot n]] = g_N & \text{on } \Gamma \\
[[u]] = g_D & \text{on } \Gamma \\
u = 0 & \text{on } \partial\Omega
\end{cases} ⎩ ⎨ ⎧ − ∇ ⋅ ( μ ∇ u ) = f [[ μ ∇ u ⋅ n ]] = g N [[ u ]] = g D u = 0 in Ω on Γ on Γ on ∂ Ω 其中μ = μ i \mu = \mu_i μ = μ i 在Ω i \Omega_i Ω i (i = 1 , 2 i = 1, 2 i = 1 , 2 )上为分片常数,[ [ u ] ] = u 1 − u 2 [[u]] = u_1 - u_2 [[ u ]] = u 1 − u 2 表示跳跃,[ [ μ ∇ u ⋅ n ] ] = μ 1 ∇ u 1 ⋅ n − μ 2 ∇ u 2 ⋅ n [[\mu\nabla u \cdot n]] = \mu_1\nabla u_1 \cdot n - \mu_2\nabla u_2 \cdot n [[ μ ∇ u ⋅ n ]] = μ 1 ∇ u 1 ⋅ n − μ 2 ∇ u 2 ⋅ n 表示通量跳跃。
定义双线性形式:
a ( u , v ) = ∑ i = 1 2 μ i ( ∇ u i , ∇ v i ) Ω i − ⟨ { { μ ∇ u ⋅ n } } , [ [ v ] ] ⟩ Γ + ⟨ [ [ u ] ] , { { μ ∇ v ⋅ n } } ⟩ Γ + ⟨ c 0 h − 1 [ [ u ] ] , [ [ v ] ] ⟩ Γ a(u,v) = \sum_{i=1}^2 \mu_i(\nabla u_i, \nabla v_i)_{\Omega_i} - \langle\{\{\mu\nabla u \cdot n\}\}, [[v]]\rangle_\Gamma + \langle[[u]], \{\{\mu\nabla v \cdot n\}\}\rangle_\Gamma + \langle c_0h^{-1}[[u]], [[v]]\rangle_\Gamma a ( u , v ) = i = 1 ∑ 2 μ i ( ∇ u i , ∇ v i ) Ω i − ⟨{{ μ ∇ u ⋅ n }} , [[ v ]] ⟩ Γ + ⟨[[ u ]] , {{ μ ∇ v ⋅ n }} ⟩ Γ + ⟨ c 0 h − 1 [[ u ]] , [[ v ]] ⟩ Γ 其中加权平均定义为:
{ { v } } = w 1 v 1 + w 2 v 2 , w 1 = μ 2 μ 1 + μ 2 , w 2 = μ 1 μ 1 + μ 2 \{\{v\}\} = w_1v_1 + w_2v_2, \quad w_1 = \frac{\mu_2}{\mu_1 + \mu_2}, \quad w_2 = \frac{\mu_1}{\mu_1 + \mu_2} {{ v }} = w 1 v 1 + w 2 v 2 , w 1 = μ 1 + μ 2 μ 2 , w 2 = μ 1 + μ 2 μ 1 稳定化参数选择为c 0 = { { μ } } = w 1 μ 1 + w 2 μ 2 c_0 = \{\{\mu\}\} = w_1\mu_1 + w_2\mu_2 c 0 = {{ μ }} = w 1 μ 1 + w 2 μ 2 。
传统对偶问题:a ( ψ , v ) = ( g , v ) a(\psi, v) = (g, v) a ( ψ , v ) = ( g , v )
本文构造的对偶问题:a ∗ ( u , v ) = ( f , v ) a^*(u, v) = (f, v) a ∗ ( u , v ) = ( f , v ) ,其中
a ∗ ( u , v ) = ∑ i = 1 2 μ i ( ∇ u i , ∇ v i ) Ω i + ⟨ { { μ ∇ u ⋅ n } } , [ [ v ] ] ⟩ Γ − ⟨ [ [ u ] ] , { { μ ∇ v ⋅ n } } ⟩ Γ + ⟨ c 0 h − 1 [ [ u ] ] , [ [ v ] ] ⟩ Γ a^*(u,v) = \sum_{i=1}^2 \mu_i(\nabla u_i, \nabla v_i)_{\Omega_i} + \langle\{\{\mu\nabla u \cdot n\}\}, [[v]]\rangle_\Gamma - \langle[[u]], \{\{\mu\nabla v \cdot n\}\}\rangle_\Gamma + \langle c_0h^{-1}[[u]], [[v]]\rangle_\Gamma a ∗ ( u , v ) = i = 1 ∑ 2 μ i ( ∇ u i , ∇ v i ) Ω i + ⟨{{ μ ∇ u ⋅ n }} , [[ v ]] ⟩ Γ − ⟨[[ u ]] , {{ μ ∇ v ⋅ n }} ⟩ Γ + ⟨ c 0 h − 1 [[ u ]] , [[ v ]] ⟩ Γ 满足关系:a ( v , u ) = a ∗ ( u , v ) a(v, u) = a^*(u, v) a ( v , u ) = a ∗ ( u , v ) ,从而恢复伴随一致性。
建立了Robin界面条件下的正则性理论:
定理 : 对于Robin界面问题
{ − ∇ ⋅ ( μ ∇ u ) = f in Ω γ [ [ u ] ] + μ 1 ∇ u 1 ⋅ n = g D on Γ [ [ μ ∇ u ⋅ n ] ] = g N on Γ \begin{cases}
-\nabla \cdot (\mu\nabla u) = f & \text{in } \Omega \\
\gamma[[u]] + \mu_1\nabla u_1 \cdot n = g_D & \text{on } \Gamma \\
[[\mu\nabla u \cdot n]] = g_N & \text{on } \Gamma
\end{cases} ⎩ ⎨ ⎧ − ∇ ⋅ ( μ ∇ u ) = f γ [[ u ]] + μ 1 ∇ u 1 ⋅ n = g D [[ μ ∇ u ⋅ n ]] = g N in Ω on Γ on Γ 当Ω \Omega Ω 为凸域且γ ≥ γ 0 > 0 \gamma \geq \gamma_0 > 0 γ ≥ γ 0 > 0 时,有
μ 1 ∥ u ∥ 2 , Ω 1 + μ 2 ∥ u ∥ 2 , Ω 2 ≤ C ( 1 + γ 0 − 1 ) max { μ 1 − 1 , μ 2 − 1 , 1 } ( 1 + ( μ 1 / μ 2 ) 1 / 2 ) ( ∥ f ∥ 0 + ∥ g N ∥ 1 / 2 , Γ + ∥ g D ∥ 1 / 2 , Γ ) \mu_1\|u\|_{2,\Omega_1} + \mu_2\|u\|_{2,\Omega_2} \leq C(1 + \gamma_0^{-1})\max\{\mu_1^{-1}, \mu_2^{-1}, 1\}(1 + (\mu_1/\mu_2)^{1/2})(\|f\|_0 + \|g_N\|_{1/2,\Gamma} + \|g_D\|_{1/2,\Gamma}) μ 1 ∥ u ∥ 2 , Ω 1 + μ 2 ∥ u ∥ 2 , Ω 2 ≤ C ( 1 + γ 0 − 1 ) max { μ 1 − 1 , μ 2 − 1 , 1 } ( 1 + ( μ 1 / μ 2 ) 1/2 ) ( ∥ f ∥ 0 + ∥ g N ∥ 1/2 , Γ + ∥ g D ∥ 1/2 , Γ ) 论文主要通过理论分析验证方法的有效性,包括:
能量范数误差估计 :∥ u − u h ∥ ∗ ≤ C h k ( μ 1 1 / 2 ∣ u 1 ∣ k + 1 , Ω 1 + μ 2 1 / 2 ∣ u 2 ∣ k + 1 , Ω 2 ) \|u - u_h\|_{*} \leq Ch^k(\mu_1^{1/2}|u_1|_{k+1,\Omega_1} + \mu_2^{1/2}|u_2|_{k+1,\Omega_2}) ∥ u − u h ∥ ∗ ≤ C h k ( μ 1 1/2 ∣ u 1 ∣ k + 1 , Ω 1 + μ 2 1/2 ∣ u 2 ∣ k + 1 , Ω 2 ) L 2 L^2 L 2 范数误差估计 :∥ u − u h ∥ 0 ≤ C h k + 1 max { μ 1 − 1 / 2 , μ 1 − 3 / 2 , μ 2 − 1 / 2 , μ 2 − 3 / 2 } ( μ 1 1 / 2 ∣ u 1 ∣ k + 1 , Ω 1 + μ 2 1 / 2 ∣ u 2 ∣ k + 1 , Ω 2 ) \|u - u_h\|_0 \leq Ch^{k+1}\max\{\mu_1^{-1/2}, \mu_1^{-3/2}, \mu_2^{-1/2}, \mu_2^{-3/2}\}(\mu_1^{1/2}|u_1|_{k+1,\Omega_1} + \mu_2^{1/2}|u_2|_{k+1,\Omega_2}) ∥ u − u h ∥ 0 ≤ C h k + 1 max { μ 1 − 1/2 , μ 1 − 3/2 , μ 2 − 1/2 , μ 2 − 3/2 } ( μ 1 1/2 ∣ u 1 ∣ k + 1 , Ω 1 + μ 2 1/2 ∣ u 2 ∣ k + 1 , Ω 2 ) 特别地,当μ 1 , μ 2 ≥ 1 \mu_1, \mu_2 \geq 1 μ 1 , μ 2 ≥ 1 时:
∥ u − u h ∥ 0 ≤ C h k + 1 max { μ 1 − 1 / 2 , μ 2 − 1 / 2 } ( μ 1 1 / 2 ∣ u 1 ∣ k + 1 , Ω 1 + μ 2 1 / 2 ∣ u 2 ∣ k + 1 , Ω 2 ) \|u - u_h\|_0 \leq Ch^{k+1}\max\{\mu_1^{-1/2}, \mu_2^{-1/2}\}(\mu_1^{1/2}|u_1|_{k+1,\Omega_1} + \mu_2^{1/2}|u_2|_{k+1,\Omega_2}) ∥ u − u h ∥ 0 ≤ C h k + 1 max { μ 1 − 1/2 , μ 2 − 1/2 } ( μ 1 1/2 ∣ u 1 ∣ k + 1 , Ω 1 + μ 2 1/2 ∣ u 2 ∣ k + 1 , Ω 2 ) 论文还分析了无惩罚情况,通过幽灵惩罚(ghost penalty)项:
s h ( u h , v h ) = γ g ∑ i = 1 2 ∑ E ∈ E h i ∑ l = 1 k ⟨ μ i h 2 l − 1 [ [ D n E l u i h ] ] , [ [ D n E l v i h ] ] ⟩ E s_h(u_h, v_h) = \gamma_g \sum_{i=1}^2 \sum_{E \in \mathcal{E}_h^i} \sum_{l=1}^k \langle\mu_ih^{2l-1}[[D^l_{n_E}u_{ih}]], [[D^l_{n_E}v_{ih}]]\rangle_E s h ( u h , v h ) = γ g i = 1 ∑ 2 E ∈ E h i ∑ l = 1 ∑ k ⟨ μ i h 2 l − 1 [[ D n E l u ih ]] , [[ D n E l v ih ]] ⟩ E 获得了相同阶的最优误差估计。
最优收敛阶 : 在L 2 L^2 L 2 范数下达到O ( h k + 1 ) O(h^{k+1}) O ( h k + 1 ) 的最优收敛阶,这是首次在非对称Nitsche方法中实现系数无关估计 : 误差常数与跳跃系数μ 1 / μ 2 \mu_1/\mu_2 μ 1 / μ 2 的依赖性得到了精确刻画稳定性证明 : 建立了非对称双线性形式的inf-sup条件伴随一致性恢复 : 通过重新设计对偶问题,消除了非对称项带来的额外边界项正则性理论完善 : 建立了Robin界面条件下与参数无关的正则性估计2002年 : Hansbo和Hansbo引入基于对称Nitsche形式的二维非拟合有限元方法2016-2018年 : Burman发展了对称Nitsche框架下的稳定化方法,建立了最优L 2 L^2 L 2 范数误差估计2017年 : Huang等引入非对称Nitsche形式,消除了对惩罚参数的严格要求,但只得到次优L 2 L^2 L 2 估计2017年 : Boiveau引入无惩罚非对称Nitsche方法本文首次在理论上证明了非对称Nitsche方法的L 2 L^2 L 2 最优性,填补了理论与数值结果之间的gap。
成功建立了非对称Nitsche方法的最优L 2 L^2 L 2 误差估计 通过构造特殊的对偶问题恢复了伴随一致性 发展了完整的正则性理论框架 分析局限于Poisson型界面问题 要求界面为C 2 C^2 C 2 光滑 域必须为凸多边形/多面体 扩展到更一般的椭圆算子 处理非光滑界面的情况 发展自适应网格细化策略 理论突破 : 解决了非对称Nitsche方法中长期存在的理论gap技术创新 : 对偶问题的重新设计具有很强的创新性分析严谨 : 正则性分析全面深入,证明过程严格实用价值 : 为非拟合方法提供了坚实的理论基础适用范围 : 仅限于特定类型的界面问题数值验证 : 缺乏数值实验验证理论结果计算复杂度 : 未讨论方法的计算效率学术贡献 : 为非拟合有限元方法的理论发展做出重要贡献实用价值 : 为工程应用中的界面问题求解提供理论保障方法论意义 : 对偶问题设计思路可推广到其他非对称方法多相流体问题的数值模拟 复合材料的力学分析 传热传质界面问题 生物医学中的多区域建模 论文引用了37篇相关文献,涵盖了有限元方法、界面问题、Nitsche方法等核心领域的重要工作,为研究提供了坚实的理论基础。
总体评价 : 这是一篇在非拟合界面有限元方法理论方面具有重要突破的高质量论文。通过巧妙的对偶问题设计和深入的正则性分析,成功解决了非对称Nitsche方法的最优性问题,具有重要的理论价值和实用意义。